Jump to content


Photo

Do you believe in destiny? (4/5)

#ky_ig

  • Please log in to reply
No replies to this topic

#1 THE E11EVEN ♠ KY

THE E11EVEN ♠ KY

    Administrator

  • Administrators
  • PipPipPip
  • 94 posts

Posted 15 December 2019 - 02:19 PM

 SF : Do you believe in destiny? 

Author : ALY

 

Chapter : 04

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แท็ก #ky_ig

 

 

 

 

 

“หืม?”

 

เสียงครางในลำคอดังขึ้นเบา ๆ อย่างแปลกใจ เมื่อเปิดโทรศัพท์ดูแล้วเห็นภาพที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น ใน IG ของคนที่มักจะลงเกี่ยวกับรูปสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ เพียงอย่างเดียว อย่าง MR.GALAXY

 

“เพิ่งเคยเห็นอะไรที่ไม่เกี่ยวกับที่เที่ยวเป็นครั้งแรกเลยแหะ”

 

พูดไปดวงตากลม ๆ ก็พิจารณารูปที่อีกฝ่ายลงไปด้วย ความจริงมันก็ไม่ใช่อะไรที่แปลกนักหรอก เป็นแค่รูปหัวใจดุ๊กดิ๊ก ๆ พร้อมกับแคปชั่นว่า ตื่นเต้น เท่านั้นเอง ซึ่งมันถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่หลาย ๆ คนก็ทำกัน เพียงแต่พอมาอยู่ใน IG ที่ปกติมักจะอัพเดตเกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียวแบบนี้มันก็เลยดูแปลกตาไปพอสมควร

 

“แต่ก็เรื่องของเขาล่ะนะ มาสนใจเรื่องของเราดีกว่า”

 

หลังจากปล่อยให้เรื่องของ MR.GALAXY ได้เป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น คนที่กำลังเริ่มเตรียมของเพื่อจัดกระเป๋าสำหรับการไปทริป คืน 5 วัน ก็หันไปรื้อกางเกงในตู้เสื้อผ้าต่อ

 

ข้าวของหลายอย่างถูกเอาออกมาวางกระจัดกระจายอยู่บนพื้นห้องเพื่อเตรียมแพ็คใส่กระเป๋า ดวงตากลม ๆ ไล่กวาดมองสัมภาระต่าง ๆ เพื่อเช็คให้ดีว่าจะไม่มีอะไรตกหล่นจนต้องออกไปซื้อมาเพิ่มอีก เพราะว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันเดินทางแล้ว ซึ่งเขากับคริส...

 

พอได้เรียกชื่อแบบนี้แล้วรู้สึกไม่ชินเลยแหะ

 

หลังจากที่วันก่อนเราตกลงเรื่องสถานที่ที่จะไปได้แล้ว เมื่อเช้าเราก็เลยคุยเรื่องสถานที่นัดเจอกันด้วย แล้วพอคุยไปคุยมา คริสเลยบอกว่าไหน ๆ ก็จะไปเที่ยวด้วยกันแล้ว เรามาแนะนำตัวอย่างเป็นทางการไปเลยแล้วกัน นี่เลยเป็นเหตุผลที่ทำให้เราสองคนได้รู้จักชื่อกันไปเมื่อเช้านี่เอง

 

“เอ๊ะ?”

 

ระหว่างที่กำลังนั่งจัดของจนใกล้จะเสร็จ โทรศัพท์ที่ถูกวางทิ้งไว้ไม่ไกลก็ส่งเสียงแจ้งเตือนว่ามีข้อความเข้าจนชานยอลต้องหยุดสิ่งที่กำลังทำแล้วหันไปหยิบขึ้นมาดู

 

Mr.SIRK: คุณ

 

แค่เห็นว่าเป็นใครที่ทักมารอยยิ้มกว้างก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันที กระเป๋าที่กำลังจัดค้างอยู่ถูกทิ้งไว้ชั่วคราว เมื่อตอนนี้มีสิ่งที่ดึงความสนใจได้ดีกว่า

 

LOEY_CY: คร้าบ

 

Mr.SIRK: อารมณ์ดีหรอ ขานรับซะหวานเชียว

 

LOEY_CY: ช่ายยยยย

 

ยิ่งตอบกลับไปแบบนั้นรอยยิ้มที่มีก็ยิ่งกว้างขึ้นตามไปด้วย ชานยอลขยับถอยหลังไปอีกนิดเพื่อเอนหลังพิงกับตู้เสื้อผ้า ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ เมื่อถูกถามกลับมา

 

Mr.SIRK: ทำไมถึงอารมณ์ดี

 

LOEY_CY: เพราะกำลังจะได้ไปเที่ยว

 

Mr.SIRK: ไปเที่ยวกับใครเอ่ย?

 

LOEY_CY: ไปกับใครก็ไม่รู้

 

หลังจากเขาตอบกลับไปแบบนั้น คริสก็ส่งสติ๊กเกอร์ครุ่นคิดตอบกลับมา เราส่งสติ๊กเกอร์ให้กันไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งสุดท้ายคริสก็เป็นฝ่ายส่งสติ๊กเกอร์ยกธงขาวอย่างยอมแพ้มาให้

 

Mr.SIRK: คุณจัดกระเป๋าหรือยัง

 

LOEY_CY: กำลังจัดอยู่

 

Mr.SIRK: ไม่ค่อยเลยนะ

 

LOEY_CY: ก็ผมตื่นเต้นนี่

 

พูดจริง ๆ นะ เขาตื่นเต้นกับการไปเที่ยวในครั้งนี้มาก เพราะนี่ถือเป็นครั้งแรกที่จะได้ไปเที่ยวกับคนอื่นนอกเหนือจากคนในครอบครัว ขนาดจงอินที่เป็นเพื่อนสนิทกันยังไม่เคยไปเที่ยวกันแค่สองคนแบบนี้เลย ถ้าเขาไม่ไปเที่ยวกับที่บ้านของหมอนั่น หมอนั่นก็จะมาเที่ยวกับครอบครัวของเขา เวลาได้ไปไหนด้วยกันแค่สองคนก็ไม่พ้นห้างสรรพสินค้า หาข้าวกิน เดินดูของนิดหน่อยแล้วก็กลับ ไม่เคยจะได้แพ็คกระเป๋าไปเที่ยวไกล ๆ ด้วยกันแบบนี้หรอก

 

Mr.SIRK: ตื่นเต้นที่จะได้ไปเที่ยวกับผมหรอ

 

LOEY_CY: แล้วคุณไม่ตื่นเต้นหรอ

 

Mr.SIRK: ก็ไม่นะ

 

LOEY_CY: ถ้าไม่ตื่นเต้นงั้นก็ไปจัดกระเป๋าเลยไป

 

Mr.SIRK: เพิ่งจัดเสร็จก็เลยมาคุยกับคุณนี่แหละ

 

LOEY_CY: ไหนว่าไม่ตื่นเต้นไง คุณเป็นยิ่งกว่าผมอีก

 

Mr.SIRK: ฮ่า ๆ ๆ

 

เห็นแบบนั้นแล้วชานยอลก็อดหัวเราะตามไปด้วยไม่ได้ พวกเขาคุยกันอยู่อย่างนั้นอีกสักพัก ก่อนที่คริสจะปล่อยให้ชานยอลได้กลับไปจัดกระเป๋าต่อ โดยที่ก่อนไปก็ไม่ลืมที่จะ...

 

Mr.SIRK: แล้วรีบนอนล่ะคุณ...ฝันดีล่วงหน้านะ

 

LOEY_CY: อือ ฝันดีล่วงหน้าเหมือนกันนะ

 

 

 

---

 

 

 

“คุณ ผมถึงแล้วนะ”

 

[คุณเห็นต้นไม้ใหญ่ที่มีม้านั่งตามที่ผมบอกไหม]

 

“เห็นแล้ว แต่คนใส่เสื้อสีดำเยอะจัง ผมจะหาคุณเจอไหมเนี้ย”

 

ระหว่างที่พูดไปดวงตากลม ๆ ก็พยายามกวาดหาคนในสายไปด้วย อีกฝ่ายบอกว่าใส่เสื้อสีดำ กางเกงยีนส์ แต่พูดตามตรงว่าคนที่แต่งตัวแบบนั้นมีเยอะมากจนเขาไม่รู้จะเข้าไปทักใครดีเลย แถมพอลองมองหาคนที่กำลังคุยโทรศัพท์ก็มีอยู่ตั้ง 2-3 คนเลยด้วย

 

[ไม่เป็นไร ผมว่าผมเจอคุณแล้วล่ะ]

 

“แล้วคุณอยู่ตรงไหนอ่ะ”

 

[ข้างหลังคุณนี่แหละ ผมกำลังเดินไปหา]

 

ได้ยินแบบนั้นชานยอลก็รีบหันกลับไปมองที่ด้านหลังของตัวเองทันที ดวงตากลม ๆ มองผู้ชายตัวสูงคนหนึ่งที่กำลังเดินมาทางนี้ รูปร่างสูงใหญ่ภายใต้เสื้อสีดำและกางเกงยีนส์ ทำให้เจ้าตัวรู้ได้ในทันทีว่าต้องเป็นคริสแน่ ๆ เพราะอีกฝ่ายกำลังถือโทรศัพท์แนบหูอยู่ด้วย

 

“ชานยอลใช่ไหมครับ”

 

ทันทีที่เดินมาหยุดยืนเผชิญหน้ากันตรง ๆ คำถามก็ถูกส่งมาพร้อมกับรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้าของอีกฝ่าย ซึ่งชานยอลก็ทำได้แค่พยักหน้าตอบกลับไปทั้งที่ยังอึ้ง ๆ อยู่

 

ตอนที่เห็นเดินมาไกล ๆ ก็ว่าดูดีมากแล้วนะ พอมาเห็นใกล้ ๆ แบบนี้แล้วเขากล้าพูดได้อย่างเต็มปากเลยว่าคริสเป็นคนที่หล่อมากจริง ๆ ตัวสูง รูปร่างดี หน้าหล่อ ตาคม แบบนี้เป็นสเปคในฝันของสาว ๆ ชัด ๆ เลย แม้ตอนที่ยังไม่เจอกันจะแอบจินตนาการหน้าตาไว้บ้าง แต่ก็ไม่คิดว่าพอได้มาเจอตัวจริงแล้วจะหน้าตาดีได้ขนาดนี้

 

“คุณโอเคนะ เหนื่อยไหม ไปนั่งพักก่อนไหม”

 

เห็นอีกฝ่ายเอาแต่เงียบแล้วคริสก็นึกเป็นห่วงขึ้นมานิด ๆ ดวงตาคู่คมมองสำรวจใบหน้าของอีกฝ่ายว่าแสดงอาการเหนื่อยหรือล้าออกมาหรือเปล่า แต่พอเห็นว่าทุกอย่างปกติดีก็เลยได้แต่เลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ อย่างแปลกใจ โดยที่ระหว่างนั้นก็แอบพิจารณารูปร่างและหน้าตาของเจ้าตัวไปด้วย

 

เมื่อเช้าหลังจากที่ได้คุยกัน ซึ่งถือเป็นการได้ยินเสียงของชานยอลครั้งแรกตั้งแต่รู้จักกันมา ตอนนั้นเขาก็ลองจินตนาการไว้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายก็คงจะคล้าย ๆ กันกับเขานี่แหละ แล้วพอได้เห็นจากที่ไกล ๆ เมื่อกี้ก็ยิ่งมั่นใจว่าที่คิดไม่น่าจะผิด ชานยอลเป็นผู้ชายที่ตัวสูงพอ ๆ กับเขาเลย สไตล์การแต่งตัวก็คล้ายกันด้วย หน้าตาก็...

 

ผิดคาด!

 

คือเห็นจากไกล ๆ ก็ว่าคล้ายนะ ทั้งสไตล์ ทั้งรูปร่าง แต่พอได้มาเห็นใกล้ ๆ แล้วค่อนข้างผิดคาด เพราะเจ้าตัวหน้าหวานกว่าที่จินตนาการไว้เยอะเลย ไม่ได้หน้าตาใช้คำว่าหล่อได้เหมือนเขา แต่เป็นคนที่เหมาะกับคำว่าหน้าหวานมาก หวานแบบไม่ใกล้เคียงกับเสียงที่ได้ยินเลยด้วย ที่สำคัญคือ...เป็นผู้ชายที่หน้าตาน่ารักมาก ๆ

 

“ไม่เป็นไร ผมเดินมานิดเดียวเอง”

 

พอกลับมาตั้งสติได้ชานยอลก็ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มกว้างจนดวงตาหยีลงเกือบครึ่ง ซึ่งท่าทางน่ารักอย่างเป็นธรรมชาตินั้นก็ทำให้คริสเผลออมยิ้มตามไปด้วย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังแอบบ่นขึ้นมาเบา ๆ

 

“ถ้าให้ผมไปรับตั้งแต่แรกก็ไม่ต้องเดินแล้ว”

 

“ก็ผมกลัวคุณลำบากนี่ นัดตรงนี้แหละดีแล้ว”

 

“ยังไงผมก็ต้องขับรถทั้งทริปอยู่แล้ว ก็แค่เข้าไปรับคุณถึงบ้านมันจะลำบากสักเท่าไหร่กันเชียว”

 

“ไม่เอา ไม่บ่นผมสิ เรากำลังจะไปเที่ยวกันนะ”

 

เจอประโยคนั้นเข้าไปคริสก็ทำได้แค่หัวเราะออกมาเบา ๆ จากที่ได้คุยกันมาตลอดเกือบสองปีผ่านตัวอักษร เขาก็คิดอยู่แล้วว่าชานยอลเป็นคนที่นิสัยดีมาก ๆ คนหนึ่ง แล้วพอได้มาเจอตัวจริงแบบนี้ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าเจ้าตัวเป็นคนที่นิสัยน่ารักมาก ๆ เลย

 

“ไม่บ่นก็ได้ งั้นเอากระเป๋ามาผมช่วยถือ”

 

“หนักนะ”

 

“เอามา”

 

ชานยอลหัวเราะออกมาเบา ๆ ที่ได้แกล้งแหย่ให้คริสทำเสียงดุใส่ได้ ก่อนจะเดินตามไปขึ้นรถของอีกฝ่ายที่จอดอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้นัก ใช้เวลาไม่นานก็จัดการเก็บกระเป๋าสัมภาระไว้ที่หลังรถเรียบร้อย พร้อมที่จะออกเดินทางไปเที่ยวกับทริป 4 คืน 5 วัน

 

 “คุณ แล้วทริปนี้เรามีแพลนกันยังอ่ะ”

 

หลังจากนั่งรถมาได้สักพักชานยอลก็หันไปถามคริสที่กำลังตั้งใจขับรถอยู่ จากที่คุยกันเขารู้แค่ว่าเราจะไปเที่ยวกันที่ไหน แต่ยังไม่รู้เลยว่าเรามีแพลนจะทำอะไรกันบ้าง

 

“ยังไม่รู้เลย”

 

“อย่าโกหก”

 

“ไม่ได้โกหก”

 

“ผมไม่เชื่อหรอก อย่างคุณเนี้ยนะจะไปเที่ยวแบบไม่มีแพลน”

 

พอได้ยินแบบนั้นคริสก็อมยิ้มออกมาบาง  ๆ ซึ่งเห็นแค่นั้นชานยอลก็รู้แล้วว่าตัวเองโดนหลอก แต่ยังไม่ทันจะได้บ่นอะไรกลับไปก็ต้องเลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ ด้วยความสงสัย เมื่ออยู่ ๆ อีกฝ่ายก็เลี้ยวรถไปอีกทาง

 

“แวะกินกาแฟเติมพลังกันหน่อย ก่อนเริ่มทริป”

 

คำอธิบายที่มาโดยยังไม่ทันได้เปิดปากถามทำให้ชานยอลพยักหน้าตอบกลับไป ก่อนดวงตากลม ๆ มองสำรวจร้านที่คริสกำลังจะพาแวะด้วยความตื่นเต้นนิด ๆ

 

ร้านกาแฟที่คริสเลือกพามาเป็นร้านที่ตกแต่งด้วยโทนสีเบจและน้ำตาล แถมยังมีของน่ารัก กุ๊กกิ๊ก วางประดับอยู่ตามมุมต่าง ๆ ดูเข้ากันดี หลังจากเข้ามาคริสและชานยอลก็สั่งเครื่องดื่มกันคนละแก้ว กับขนมอีก 2-3 อย่างที่คริสบอกว่าถูกขึ้นชื่อเป็นเมนูแนะนำของร้านนี้เลย

 

“คุณว่าร้านนี้เป็นไง โอเคไหม”

 

“อือ บรรยากาศดีมากเลย”

 

“ชอบไหม”

 

“ชอบสิ”

 

คริสไม่ได้ตอบอะไรหลังจากนั้น นอกจากยิ้มออกมาบาง ๆ ขณะมองชานยอลที่หันมองนั่น มองนี่ภายในร้านอย่างสนใจ จนกระทั่งเวลาผ่านไปสักพัก ทั้งเครื่องดื่มและขนมที่สั่งไปก็ถูกยกมาเสิร์ฟที่โต๊ะ

 

“คุณ เดี๋ยวผมขอถ่ายรูปก่อนนะ ผมจะอัพลง IG

 

“อา โอเค”

 

ชานยอลที่กำลังจะหยิบช้อนมาตักเค้กกินรีบหยุดตัวเองไว้ก่อนจะพยักหน้าหงึก ๆ ให้คริสที่ยกโทรศัพท์ขึ้นมา ดวงตากลม ๆ มองคริสที่กำลังถ่ายรูปอย่างเพลิน ๆ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ เมื่อเค้กคำหนึ่งถูกตักมาจ่ออยู่ที่ริมฝีปาก

 

“ค่าเสียเวลาคุณ ผมให้คำหนึ่ง”

 

พอได้ยินแบบนั้นคนได้ค่าเสียเวลาก็หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะรับเค้กคำนั้นเข้าไปเคี้ยวงับ ๆ ในปาก ปล่อยให้คริสได้กลับไปนั่งอัพ IG ของเจ้าตัวต่อ แต่พอกำลังจะตักคำที่สองมากินเอง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้นจนต้องหยิบขึ้นมาดูบ้าง

 

แอพพลิเคชั่นที่ขึ้นแจ้งเตือนถูกกดเข้าไปดูในทันที ดวงตากลม ๆ มองภาพที่ถูกโพสต์โดย MR.GALAXY เป็นภาพแก้วกาแฟสวย ๆ ที่แค่ดูก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงจะได้ไปเที่ยวที่ไหนอีกแล้ว ระหว่างที่กำลังจะเลื่อนดูแคปชั่นข้างล่างว่าเป็นที่ไหน สายตาก็เหลือบไปเห็นชื่อร้านเล็ก ๆ ที่อยู่ตรงขอบจานรองพอดี

 

“เอ๊ะ มิสเตอร์กาแลคซี่มาที่นี่งั้นหรอ”

 

เพราะความตกใจทำให้ชานยอลเผลอพูดออกไปด้วยเสียงไม่เบานัก จนคริสที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามบังเอิญได้ยินเข้า หัวคิ้วเหนือดวงตาคู่คมขมวดเข้านิด ๆ ก่อนจะถามกลับไปเพื่อความแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้หูฝาด

 

“คุณว่าอะไรนะ”

 

“อ๋อ เปล่า พอดีเจ้าของไอจีที่ผมติดตามเขาลงรูปกาแฟร้านเดียวกับที่พวกเราอยู่พอดี ผมก็เลยตกใจน่ะ”

 

“เจ้าของไอจีที่คุณติดตามเขาชื่อว่าอะไรนะ”

 

“มิสเตอร์กาแลคซี่”

 

พูดจบชานยอลก็ฉีกยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดีจนไม่ทันสังเกตว่าคริสมีท่าทีที่แปลกไป

 

“คุณรู้ไหม ผมชอบเขามากเลยนะ ที่เที่ยวที่เขาลงไว้มีแต่สวย ๆ ทั้งนั้นเลยอ่ะ ผมไปเที่ยวตามรอยเขามาตั้งหลายที่เลย ส่วนใหญ่เวลาที่ผมไปขอข้อมูลจากคุณก็เพราะผมเห็นเขาไปเที่ยวมานั่นแหละ ผมก็เลยอยากจะไปบ้าง”

 

หลังจากฟังประโยคยาว ๆ นั้นจบ ท่าทีแปลก ๆ ของคริสก็หายไปแล้วกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม มุมปากทั้งสองข้างยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ ขณะนั่งฟังอีกฝ่ายที่พูดไปยิ้มไป จนกระทั่งเวลาผ่านไปสักพัก คริสก็ตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาถือไว้ พร้อมทั้งถามกลับไปด้วยรอยยิ้ม

 

“คุณชอบเขามากเลยหรอ มิสเตอร์กาแลคซี่น่ะ”

 

“อือ ชอบมากเลย เขาเป็นคนที่ทำให้ผมตั้งปณิธานกับตัวเองเลยนะว่าจะตามรอยไปทุกที่ที่เขาไปเลย”

 

“แสดงว่าชอบมากจริง ๆ”

 

“ก็ใช่น่ะสิ”

 

“คุณอยากเห็นรูปที่ผมถ่ายเมื่อกี้ไหม”

 

“เอ๊ะ?”

 

คำถามที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่คุยทำให้ชานยอลได้แต่เลิกคิ้วขึ้นอย่างงง ๆ แต่คริสไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เขาทำเพียงอมยิ้มบาง ๆ ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ของตัวเองไปให้ดู ดวงตาคู่คมมองคนที่ชะงักค้างไปหลังจากได้เห็นรูปภาพที่เขาเพิ่งจะโพสต์ลง IG ไปเมื่อกี้ ริมฝีปากสีสดอ้าออกเล็กน้อย ก่อนเจ้าตัวจะเลื่อนสายตาขึ้นมาสบกับเขาเหมือนคนพูดอะไรไม่ออก

 

“และนี่คือไอจีผม”

 

คริสเม้มปากนิด ๆ เพื่อกลั้นรอยยิ้มของตัวเอง ก่อนจะเอาโทรศัพท์กลับมากดอะไรอยู่ 2-3 ที แล้วยื่นกลับไปให้ดูใหม่ ซึ่งตลอดเวลาตั้งแต่ได้ดูรูปจนกระทั่งถึงตอนนี้ ชานยอลยังไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยสักคำ เจ้าตัวทำเพียงนั่งมองโทรศัพท์ของคริสนิ่ง ๆ อย่างคาดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องบังเอิญแบบนี้เกิดขึ้นกับตัวเอง

 

ในเมื่อชื่อไอจีที่เด่นหราอยู่ตรงหน้านี้ก็คือ...

 

 

MR.GALAXY

 

 

 

 

 

 

TBC.

 

#ky_ig

 






0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users