Jump to content


Photo

Call me daddy (3/5)

#CMDD_KY

7 replies to this topic

#1 THE E11EVEN ♠ KY

THE E11EVEN ♠ KY

    Administrator

  • Administrators
  • PipPipPip
  • 86 posts

Posted 27 October 2019 - 04:15 PM

SF : Call me daddy

Author : BUBBLEFONDUE

 

 

 

 

Chapter : 03

 

 

 

 

 

 

แท็ก #CMDD_KY

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้เป็นวันสอบไฟนอลวันแรก นักศึกษาแต่ละคนเคร่งเครียดกับการอ่านหนังสือรอบสุดท้ายเพื่อที่จะเข้าไปทำข้อสอบในอีกไม่กี่นาทีหลังจากนี้ แต่ไม่ใช่กับนักศึกษาร่างโปร่งบางที่ฟุบหน้าหลับที่โต๊ะหน้าห้องสอบ วันนี้ชานยอลตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองไข้ขึ้นเสียแล้ว แม้จะอยากนอนพักผ่อนมากแค่ไหนแต่ก็ต้องแบกร่างพัง ๆ มาสอบให้ได้

 

 

 

“ไหวรึเปล่าชานยอล กินยารึยัง เดี๋ยวไปน็อคในห้องสอบนี่ชิบหายเลยนะ” เซฮุนถามด้วยความเป็นห่วง พอ ๆ กับแบคฮยอนที่คอยแตะหน้าผากเพื่อวัดอุณหภูมิของเพื่อนอยู่เรื่อย ๆ

 

 

 

“กินมาแล้ว...ไม่ต้องห่วง” เสียงระโหยนั้นบ่งบอกอาการเหนื่อยล้าอย่างชัดเจน เซฮุนกับแบคฮยอนมองหน้ากันอย่างเครียด ๆ กับอาการของชานยอล ถ้าวันนี้มีสอบแค่คาบเดียวมันคงไม่มีปัญหา แต่ตอนบ่ายก็มีสอบอีกวิชา ชานยอลจะมีแรงเหลือจนถึงตอนนั้นรึเปล่าก็ไม่มีใครคาดเดาได้

 

 

 

“ไม่รู้จะช่วยยังไงจริง ๆ ว่ะ สู้ ๆ นะมึง” แบคฮยอนได้แต่ให้กำลังใจคนที่กำลังร่อแร่ ชานยอลหลับตาลงอีกครั้งอย่างเหนื่อยล้า แต่เพียงไม่นานอาจารย์ก็เรียกเข้าไปในห้องสอบ

 

 

 

ชานยอลเข้าไปนั่งประจำที่ตัวเอง สูดลมหายใจเข้าจนลึกเพื่อเรียกพลังที่เหลืออยู่น้อยนิด โชคยังดีที่อ่านหนังสือมามากพอสมควรเลยทำได้ข้อสอบได้จนหมด เวลาที่เหลืออยู่จึงฟุบหลับจนหมดเวลา ในช่วงบ่ายชานยอลก็พยายามกัดฟันทำข้อสอบจนเสร็จ ร่างโปร่งรีบลุกจากที่นั่งก่อนหมดเวลา เขาไม่ไหวแล้ว จึงโทรเรียกให้พี่จื่อเทามารับกลับห้องเพื่อไปพักผ่อน

 

 

 

“ผมสอบเสร็จแล้ว มารับผมที่หน้าตึก X หน่อยนะครับ”

 

 

 

“ตอนนี้พี่อยู่ที่บริษัทน่ะครับ ชานยอลรอพี่สักครึ่งชั่วโมงได้มั้ย”

 

 

 

“งั้นผมกลับเองดีกว่าครับ”

 

 

 

ชานยอลปฏิเสธ และเลือกที่จะกลับนั่งแท็กซี่กลับเองเพราะเขาทนรอไม่ไหวแล้ว เมื่อขึ้นแท็กซี่มาได้ชานยอลก็หลับจนมาถึงที่หมาย

 

 

 

“หนู...ไอ้หนูถึงแล้วนะ”

 

 

 

ลุงคนขับรถหันมาสะกิดคนป่วย ชานยอลสะดุ้งตื่นและหันไปมองด้านนอก เมื่อเห็นคอนโดที่อาศัยอยู่ตั้งตระหง่านตรงหน้า ชานยอลก็รีบจ่ายเงินแล้วหอบร่างพัง ๆ ของตัวเองขึ้นไปที่ห้องของตนเองเพื่อพักผ่อนเสียที

 

 

 

ชานยอลหรี่ตามองรถคันคุ้นตาที่โรงจอดรถ คุณคริสอยู่ที่ห้องอย่างนั้นเหรอ ทำไมถึงจอดรถไว้ที่นี่กัน คิดได้ดังนั้นชานยอลก็นึกไปถึงคำพูดเมื่อคืนนี้ ดวงตากลมนั้นหม่นแสงลงเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขานั้นจืดชืดสำหรับคริสมากเพียงใด

 

 

 

เมื่อขึ้นมาถึงเพ้นท์เฮ้าส์แล้ว ชานยอลก็กวาดสายตามองห้องที่เงียบสงบ ราวกับว่าไม่มีคนอยู่ แล้วรถของคริสทำไมยังจอดอยู่ที่นี่กันแน่ ชานยอลสงสัยได้ไม่ได้นานก็ได้ยินเสียงคนคุยกันที่ดังลอดออกมาจากห้องทำงานของคริส ร่างโปร่งเดินเข้าไปใกล้จนได้ยินบทสนทนาที่ชัดเจนขึ้น ถ้าฟังไม่ผิด เสียงนั้นก็คือพี่อี้ชิงที่กำลังคุยตอบโต้กับคริสอยู่และชานยอลจะไม่สนใจมันเลยถ้าในบทสนทนานั้นไม่มีชื่อของเขาอยู่ด้วย

 

 

 

“ชานยอลจะปิดเทอมตอนไหน”

 

 

 

“อีกสองอาทิตย์ครับ”

 

 

 

“แล้วปิดเทอมนานแค่ไหน”

 

 

 

“ปิดเทอมช่วงซัมเมอร์สองเดือนครับท่าน”

 

 

 

“อืม...ฉันกำลังคิดอยู่ว่าส่งชานยอลออกไปอยู่ที่ไหนดี เอาไปอยู่ไกล ๆ จนไม่ต้องรับรู้อะไรเลยยิ่งดี”

 

 

 

“ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้นครับ...คุณไม่คิดจะบอกเรื่องนี้ให้ชานยอลรู้เลยเหรอครับ”

 

 

 

“ไม่ล่ะ ฉันเบื่อที่จะเห็นน้ำตาของเด็กนั้น...อ่อนแอเป็นบ้า แถมยังหลงรักฉันหัวปักหัวปำ ถ้ารู้ว่าฉันกำลังจะหมั้นกับเอ็มม่า มันอาจจะดื้อเหมือนตอนที่รู้ว่าฉันคบกับเอ็มม่าก็ได้”

 

 

 

“คุณคิดอย่างนั้นเหรอครับ แต่ผมว่าชานยอลน่าจะเข้าใจนะครับ”

 

 

 

“อี้ชิง นายเป็นใครถึงมาสั่งสอนฉันกันหืม?”

 

 

 

“ผมขอโทษครับ”

 

 

 

“เดี๋ยวฉันขอเวลาคิดก่อนแล้วกันว่าจะส่งชานยอลไปอยู่ที่ไหนช่วงปิดเทอม ออกไปได้ล่ะ ฉันจะดูหุ้นสักหน่อย”

 

 

 

พอได้ยินอย่างนั้นชานยอลก็รีบหลบเข้ามาซ่อนตัวอยู่ในห้องนอนเล็กของตนเองทันที ร่างบางคุดคู้ตัวร้องไห้เงียบ ๆ กับสิ่งที่ได้ยินมา เจ็บกว่าการที่ได้รู้ความจริงว่าคุณคริสกำลังจะหมั้นก็คือสิ่งที่คุณคริสรู้สึกกับเขา ทั้งน่าเบื่อ น่ารำคาญ ขอความรักไปทั่วจนคริสเอือมระอา แม้แต่เรื่องที่จะหมั้นกับคุณเอ็มม่ายังปิดบังเขาไว้เพราะกลัวว่าชานยอลจะทำตัวงี่เง่า

 

 

 

คุณคริสทำไมถึงได้ใจร้ายมากขนาดนี้กัน...

 

 

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

เรื่องราวที่ได้ยินในวันนั้นชานยอลยังคงเก็บเอาไว้ในใจ แสร้งทำราวกับว่าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น คุณคริสมาหาเขาบ้างเป็นบางเวลา ชานยอลก็แสร้งทำตัวให้สดใสร่าเริงเพื่อไม่ให้แด๊ดดี้ของเขารู้สึกรำคาญใจอีก คุณคริสดูจะพึงพอใจกับรอยยิ้มโง่ ๆ ของเขาที่ทำราวกับไม่รู้เรื่องอะไร จนกระทั่งวันหนึ่งที่อี้ชิงเดินเข้ามาหาในขณะที่ชานยอลกำลังอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนเพื่อเตรียมสอบอยู่

 

 

 

“ชานยอล”

 

 

 

“ว่าไงครับ”

 

 

 

“อ่านหนังสืออยู่เหรอ ใกล้จะสอบครบทุกวิชาแล้วใช่มั้ย”

 

 

 

“ครับ...เหลืออีกสองวิชาผมก็จะปิดเทอมแล้ว”

 

 

 

“ดีจัง ปิดเทอมนี้ได้แพลนว่าอยากจะไปไหนรึเปล่า” อี้ชิงถามพร้อมกับรอยยิ้ม โดยไม่ทันสังเกตเลยว่าร่างโปร่งตรงหน้าชะงักกึก ดวงตากลมมองมือขวาของอี้ชิงที่หยิบโบรชัวร์ของสถาบันสอนภาษามาวางตรงหน้าเขาหลากหลายสถาบัน

 

 

 

“มันคืออะไรเหรอครับพี่อี้ชิง”

 

 

 

“คุณคริสอยากให้ชานยอลเรียนภาษาอังกฤษเยอะ ๆ น่ะครับ พี่เลยไปดูคอร์สมาให้ชานยอล ชานยอลอยากจะไปเรียนที่ลอนดอนสักสองเดือนดีมั้ย ที่นั่นมีสถาบันดัง ๆ เยอะเลยนะ”

 

 

 

“...”

 

 

 

ชานยอลพูดไม่ออก ถ้าวันนั้นไม่บังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างคริสและอี้ชิง เขาคงจะตื่นเต้นดีใจ คิดว่าคุณคริสคงห่วงและหวังดีกับเขาจริง ๆ แต่นี่มันไม่ใช่เลย การกระทำแบบนี้ก็เพียงแค่จะผลักเขาไปอยู่ในที่ไกล ๆ ไม่ต้องรับรู้ว่าคุณคริสกำลังจะหมั้นกับแฟนสาวก็เท่านั้น

 

 

 

“ผมขอลองศึกษารายละเอียดดูก่อนแล้วกันนะครับ แล้วผมจะบอกว่าผมสนใจที่ไหน”

 

 

 

“โอเคครับ งั้นพี่ไม่กวนชานยอลแล้วดีกว่า ตั้งใจอ่านหนังสือนะครับ”

 

 

 

ชานยอลอมยิ้มเล็กน้อยให้กับพี่อี้ชิงก่อนที่คนของคุณคริสจะเดินออกไป พลันนั้นรอยยิ้มของชานยอลก็เลือนหายไป ดวงตากลมเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเลื่อนลอย น้ำตาเม็ดใสกลิ้งตกจากหางตาอย่างเสียใจ ไม่มีใครรู้เลยว่าจิตใจของเขามันย่ำแย่แค่ไหน คน ๆ นั้นคิดจะทำอะไรก็ได้โดยไม่นึกถึงใจเขาเลยสักนิด

 

 

 

ถึงเวลาแล้วรึยังที่ชานยอลควรจะพอสักที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้เป็นวันสุดท้ายสำหรับการสอบไฟนอล ชานยอลลงจากรถที่จื่อเทามาส่งก็เดินเข้าอาคารมาหาแบคฮยอนและเซฮุนที่นั่งอ่านหนังสือรออยู่ก่อนแล้ว

 

 

 

“ชานยอลมาแล้ว มาอธิบายหัวข้อนี้ให้ฟังอีกรอบหน่อยดิวะ อ่านยังไงก็ไม่เข้าใจ” แบคฮยอนรีบเปิดไปที่หัวข้อที่ยังไม่เข้าใจจนถึงตอนนี้ ชานยอลจึงอธิบายให้ฟังซ้ำอีกรอบ พอทุกคนเข้าใจแล้วชานยอลก็เอ่ยถามในสิ่งที่เขาอยากรู้ทันที

 

 

 

“ปิดเทอมนี้จะไปไหนกันอ่ะ”

 

 

 

“กลับบูชอนสิวะ จะอยู่โซลต่อทำไม เปลืองก็เปลือง คิดถึงกับข้าวฝีมือแม่ด้วย”

 

 

 

“แล้วเซฮุนล่ะ” ชานยอลหันมาถามเซฮุนที่มีบ้านอยู่ที่โซล เผื่อเขาจะตัดสินใจในสิ่งที่คิดได้ดียิ่งขึ้น

 

 

 

“ไปอยู่ปูซานกับพี่ พ่ออยากให้ไปศึกษาเรื่องการบริหารโรงแรมไว้ตั้งแต่ตอนนี้เลย”

 

 

 

ชานยอลพยักหน้าอย่างเข้าใจ เซฮุนมีธุรกิจโรงแรมอยู่หลากหลายแห่งในประเทศเกาหลีใต้ ปิดเทอมซัมเมอร์ก็คงจะไปช่วยกิจการของบ้าน มันก็ไม่แปลกอะไรอยู่แล้ว

 

 

 

“ถ้ากูเบื่อ ๆ เดี๋ยวนั่งรถจากบูชอนไปหา อย่าลืมพากูเที่ยวด้วย”

 

 

 

“มาให้มันได้ก่อนเถอะ แม่มึงดุนี่ จะยอมให้มาคนเดียวเหรอ”

 

 

 

เซฮุนเอ่ยแซวแบคฮยอนอย่างขำขัน ยังจำได้เลยตอนที่ไปค้างที่ห้องแบคฮยอนแล้วเจอแม่ของแบคฮยอนที่มาจากบูชอนแบบไม่บอกไม่กล่าว มาเจอห้องที่รกราวกับรังหนูของลูกชายตัวดี เท่านั้นแหละ ระเบิดลงจนเซฮุนและชานยอลต้องรีบหนีกลับบ้านกันแทบไม่ทัน

 

 

 

“เออน่า ไปได้แน่นอน แล้วชานยอลล่ะ ปิดเทอมไปไหน ไปเที่ยวปูซานกันป่ะ” แบคฮยอนหันมาชวนชานยอลที่กำลังใช้ความคิดว่าจะเอายังไงต่อไปดี และสุดท้ายก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดทันที

 

 

 

“ปิดเทอมนี้อยากจะหางานพาร์ทไทม์ทำอ่ะ เซฮุนรบกวนถามที่โรงแรมให้หน่อยได้มั้ยว่ารับเราทำงานได้รึเปล่า”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากสอบวิชาสุดท้ายเสร็จลง ชานยอลขอกลับพร้อมเซฮุนทันที เพราะเซฮุนบอกว่าจะไปปูซานในวันรุ่งขึ้น ร่างโปร่งปิดการสื่อสารทุกทางเพื่อไม่ให้คริสตามตัวเจอ ส่วนเรื่องเรียนซัมเมอร์ที่อังกฤษ เขาก็ยังไม่ได้ตอบอี้ชิงกลับไป เพราะฉะนั้นการหนีในครั้งนี้ ชานยอลก็ไม่มีอะไรติดค้างกับคริสอีกแล้ว

 

 

 

“พี่ชายฉันบอกว่ามีตำแหน่งพนักงานต้อนรับกับแผนกบัญชีที่ยังขาด ลองไปทำที่แผนกต้อนรับก่อนดีมั้ย ได้ฝึกภาษาจีนไปในตัวด้วย” เซฮุนเสนอ เพราะเอกที่พวกเขาเรียนคือเอกภาษาจีน การได้ลองทำงานที่ต้องต้อนรับแขกชาวจีนบ่อย ๆ ก็ถือว่าไม่เลวเลย

 

 

 

“อืม”

 

 

 

“แล้วบอกที่บ้านแล้วเหรอว่าจะไปทำงานกับฉัน”

 

 

 

“บอกแล้ว” ชานยอลโกหกคำโตเพื่อให้เซฮุนสบายใจ ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วไม่มีใครรู้ว่าเขาหนีออกมาแบบนี้สักคน

 

 

 

แล้วก็ไม่ได้หวังด้วยว่าอีกคนจะร้อนใจที่เขาหายตัวไปแบบนี้ คงจะดีใจเสียมากกว่าที่ตัวน่ารำคาญอย่างเขาจะหายไป...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อีกด้านหนึ่งที่ชานยอลคิดว่าคงไม่มีสนใจเขา บัดนี้ในเพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูนั้นกำลังวุ่นวายกันจ้าละหวั่น

 

 

 

“เจอยังว่ามันไปหลบที่ไหน”

 

 

 

“ยังครับ”

 

 

 

“โถ่เว้ย! แค่เด็กคนเดียว ทำไมพวกมึงหากันไม่ได้ แล้วจื่อเทาทำงานยังไง ถึงปล่อยให้ชานยอลคลาดสายตาไปได้”

 

 

 

“ผมขอโทษจริง ๆ ครับ”

 

 

 

งานนี้จื่อเทารู้ว่าเขาผิดเต็ม ๆ ผิดที่ชะล่าใจ เพราะไม่เคยเลยที่ชานยอลจะเถลไถล จนตอนนี้ใกล้จะเข้าวันใหม่อยู่แล้วแต่ก็ยังขาดการติดต่อจากชานยอลจนต้องแจ้งข่าวให้เจ้านายของพวกเขารับรู้ พอได้รู้ว่าชานยอลหายไป คริสก็ตกใจจนต้องเลื่อนนัดดูหนังรอบดึกกับเอ็มม่าทันที พวกเขาไม่เคยเห็นเจ้านายของตนเองร้อนใจมากขนาดนี้มาก่อน คริสสั่งทุกคนให้ออกตามหาตั้งแต่เมื่อรู้ข่าวว่าเด็กน้อยของตนเองหายตัวไป จนกระทั่งตอนนี้ที่คริสยังรอข่าวอย่างใจจดใจจ่อ

 

 

 

Rrrrrrrrr

 

 

 

เสียงโทรศัพท์ของจื่อเทาดังขึ้น พอเห็นว่าเป็นอี้ชิงที่โทรมาก็รีบรับสาย คุยกันไม่นานจื่อเทาก็รีบส่งโทรศัพท์ให้เจ้านายรับไป

 

 

 

“อี้ชิงจะขอคุยกับคุณครับ”

 

 

 

คริสรับโทรศัพท์มาจากจื่อเทา กรอกเสียงลงไปหามือขวาของตนเองอย่างร้อนใจ “ว่าไงอี้ชิง”

 

 

 

“ผมตามหาแบคฮยอนเพื่อนของชานยอลจนเจอครับ แบคฮยอนบอกว่าชานยอลค้างอยู่กับเซฮุน พรุ่งนี้จะไปทำงานที่โรงแรมในปูซานซึ่งเป็นธุรกิจของบ้านเซฮุนเพื่อนของชานยอลครับ”

 

 

 

“อย่าหวังว่าจะได้ไปเลย...รู้ใช่มั้ยว่าจะต้องทำยังไงต่อไป”

 

 

 

“ครับ”

 

 

 

“ดี งั้นอีกหนึ่งชั่วโมงไปเจอกันที่บ้านไอ้เด็กเซฮุนนั่น ส่งโลเกชั่นมาด้วย”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คืนนี้ชานยอลนอนไม่หลับเลย...

 

 

 

อาจจะเพราะแปลกที่แปลกทาง จึงทำให้ดวงตากลมโตยังคงลืมตาอยู่ในความมืด ไม่รู้ว่าป่านนี้คุณคริสจะรู้รึยังว่าเขาหายตัวไป ถ้ารู้แล้วจะเป็นยังไง...จะออกตามหา หรือว่าจะปล่อยเขาไปโดยไม่สนใจ ชานยอลไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังหวังอะไรอยู่

 

 

 

ปัง ๆ

 

 

 

“ชานยอล”

 

 

 

ปัง ๆ

 

 

 

“ชานยอลนอนรึยัง ตื่นเร็ว”

 

 

 

เสียงเซฮุนที่ตะโกนอยู่นอกห้องนอนรับแขกทำให้ชานยอลลุกขึ้นอย่างมึนงง ร่างโปร่งรีบลุกไปเปิดประตูห้องนอนให้เซฮุน แล้วถามอย่างสงสัยว่าทำไมเจ้าของบ้านถึงมาปลุกเขาในเวลานี้

 

 

 

“มีอะไรเหรอเซฮุน”

 

 

 

“มีคนมาตามหาชานยอล”

 

 

 

“ห๊ะ?”

 

 

 

“หน้าเหมือนไอ้คริสที่เป็นแฟนเอ็มม่าเลย”

 

 

 

ประโยคนั้นทำเอาใบหน้าของชานยอลซีดจนเซฮุนสังเกตได้ ร่างโปร่งรีบเดินตามเซฮุนลงมาจากชั้นสองของบ้าน พอเดินไปถึงที่รั้วก็เห็นรถสีดำมากมายจอดอยู่ คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าทำเอาชานยอลแทบจะทรงตัวไม่อยู่...สายตาแบนนั้นที่ชานยอลรู้ดีว่าคริสกำลังโกรธมากแค่ไหน

 

 

 

“ฉันเป็นผู้ปกครองของชานยอล ปล่อยชานยอลออกมาเดี๋ยวนี้”

 

 

 

เสียงทุ้มเอ่ยออกมา เซฮุนที่ไม่เคยรู้จักมักจี่ยังอยู่รู้สึกได้ถึงรังสีบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวของคริส หันไปมองที่เพื่อนตัวเองที่ยังยืนอึ้งอยู่ เซฮุนก็ทำอะไรไม่ถูก เลยยอมเปิดประตูรั้วให้คริส

 

 

 

“ชานยอลบอกว่าที่บ้านรู้แล้วว่าจะไปทำงานกับผม”

 

 

 

“งั้นเหรอ...แล้วทำไมฉันไม่รู้ล่ะ”

 

 

 

“...”

 

 

 

“กล้าหนีฉันไปงั้นเหรอชานยอล?” คริสหันไปถามชานยอลที่หน้าซีดไปหมด ร่างสูงสาวเท้าเข้ามาใกล้ ชานยอลเหงื่อตกและพยายามอธิบายอย่างตะกุกตะกัก

 

 

 

“ผะ...ผม...”

 

 

 

“กลับ!”

 

 

 

เสียงทุ้มตวาดกร้าว คว้าข้อมือขาวตรงหน้าแล้วกระชากร่างบางจนตัวปลิวกระทบอกหนา ชานยอลพยายามต่อต้านแล้วแต่ก็แพ้แรงของคริสที่กำลังโมโหอยู่ในตอนนี้

 

 

 

“เซฮุนช่วยด้วย”

 

 

 

ชานยอลบอกเพื่อนสนิททั้งน้ำตา เซฮุนที่เห็นสายตาหวาดกลัวของเพื่อนตัวเองก็รีบคว้าแขนของชานยอลเอาไว้ พยายามทำใจดีสู้เสือที่กำลังโมโหพร้อมขย้ำเหยื่ออยู่เต็มที่

 

 

 

“คุณจะพาชานยอลไปไม่ได้นะ”

 

 

 

“ทำไมจะไปไม่ได้” คริสถามกลับเสียงเย็น ดวงตาคมกริบนั้นมองเซฮุนนิ่ง ๆ เซฮุนจึงรีบหาเหตุผลมาต่อรองกับคริสอย่างสุดความสามารถ

 

 

 

“ก็...ก็พรุ่งนี้ชานยอลจะไปทำงานกับผม”

 

 

 

“ถ้าฉันไม่ให้ชานยอลไป ใครที่ไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาพามันไปทั้งนั้น”

 

 

 

“แต่...”

 

 

 

“ฉันเป็นเจ้าชีวิตของมัน ฉันเป็นคนชุบชีวิตมันขึ้นมาจากบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้า บุญคุณยังทดแทนไม่หมดเลย คิดจะหนีไปงั้นเหรอ...คิดน้อยไปหน่อยแล้วมั้ง”

 

 

 

คำประกาศิตที่เป็นดั่งโซ่ตรวนผูกเขาเอาไว้ไม่ต่างจากวัวควายทำให้ชานยอลไร้เรี่ยวแรงที่จะยืนต่อไป เซฮุนพูดอะไรไม่ออกเมื่อได้ยินคำพูดนั้นของคริส ภาพสุดท้ายที่เซฮุนได้เห็นก็คือใบหน้าของเพื่อนเขาที่ร้องไห้อย่างน่าสงสารและถูกกระชากขึ้นรถสีดำออกไปจากหน้าบ้านเขาอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

 

 

 

ชานยอลนั่งร้องไห้มาตลอดทาง แม้จะพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไว้ยังไงแต่ก็ทำไม่ได้ ไม่มีใครพูดอะไรสักคำในรถคันหรู จนกระทั่งเมื่อมาถึงเพ้นท์เฮ้าส์แล้ว คริสก็ลากชานยอลออกมาโดยไม่มีใครตามมาสักคน อี้ชิงและจื่อเทาได้แต่มองชานยอลด้วยความเป็นห่วง และหวังว่าเจ้านายของเขาจะถนอมเด็กน้อยคนนี้สักหน่อย เพราะชานยอลในตอนนี้เปราะบางเกินกว่าที่คริสจะทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกแล้ว

 

 

 

“ฮึก!”

 

 

 

“เรียกร้องความสนใจเก่งดีนี่”

 

 

 

“ฮึก...”

 

 

 

“ทำสำเร็จแล้วเป็นไง พอใจมั้ยที่ทำให้ฉันออกมาตามหาได้น่ะ”

 

 

 

“...”

 

 

 

ไม่มีเสียงตอบรับจากชานยอลอย่างที่คริสคาดหวังไว้ ดวงตากลมนั้นยังคงคลอไปด้วยน้ำตาพร้อมกับเสียงสะอื้นที่ไม่สามารถกลั้นได้อยู่ คำพูดของคริสยังคงติดตรึงอยู่ในสมองจนถึงตอนนี้

 

 

 

“คุณอยากให้ผมทดแทนบุญคุณยังไงเหรอครับ...ทดแทนมากแค่ไหนผมถึงจะออกไปจากที่นี่ได้สักที”

 

 

 

“อยู่ที่นี่มันจะตายรึไง ถึงอยากออกไปน่ะห๊ะ”

 

 

 

คริสถามย้อนกลับ ร่างสูงมองเด็กน้อยที่เมื่อก่อนดวงตากลมนั้นมันจงรักภักดีกับเขาเสมอมา แต่บัดนี้คริสเห็นแต่ความเจ็บช้ำและความตัดพ้อเท่านั้น

 

 

 

“ก็คุณไม่ใช่เหรอครับที่อยากให้ผมไปอยู่ในที่ไกล ๆ ไม่ต้องอยู่รับรู้ข่าวการหมั้นของคุณ เพราะผมมันทำตัวน่ารำคาญจนคุณเบื่อผมแล้ว ทั้งหมดที่ผมทำมันก็เป็นสิ่งที่คุณต้องการแล้วไม่ใช่เหรอครับ”

 

 

 

“รู้มาจากไหน”

 

 

 

“คุณไม่จำเป็นต้องรู้”

 

 

 

“ฉันถามว่าแกรู้มาจากไหน!”

 

 

 

คริสตวาดกร้าวจนชานยอลสะดุ้งเฮือก ร่างบางสั่นไปด้วยความกลัวกับท่าทางของคริสที่โมโหอีกครั้ง ไหล่บางถูกผลักจนชิดกำแพงและถูกบีบจนเจ็บร้าวไปหมด แต่กระนั้นชานยอลก็ไม่ร้องออกมา

 

 

 

“...”

 

 

 

“ไอ้อี้ชิงมันบอกแกใช่มั้ย”

 

 

 

“เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับพี่อี้ชิงและพี่จื่อเทา แล้วผมจะรู้มาจากไหนมันก็ไม่สำคัญหรอกครับ คุณปล่อยผมไปเถอะ” ชานยอลบอกอย่างเหนื่อยล้า เขาหมดแรงจะต่อสู้แล้ว ถึงแม้จะสู้ไปยังไงก็ไม่เคยชนะคริสได้เสียที วันนี้เขาเหนื่อยเกินกว่าที่จะต่อสู้อีกต่อไปแล้ว

 

 

 

“ฉันไม่มีวันปล่อยแกไปหรอก...แกไม่มีวันจะได้ออกไปจากกรงแห่งนี้อีกแล้ว ไม่มีวัน...จำใส่สมองไว้ซะว่าแกจะต้องอยู่บำเรอฉันไปตลอดชีวิต!”

 

 

 

 

 

 

TBC.

 

#CMDD_KY

 

 



#2 Guest_Guest_*

Guest_Guest_*
  • Guests

Posted 29 October 2019 - 12:12 PM

https://doksmaker1.org/ Актуальные зеркала сайт гидра ! https://doksmaker1.org/ - гидра анион

#3 Guest_Guest_*

Guest_Guest_*
  • Guests

Posted 31 October 2019 - 03:27 AM

Tor has everything: cloned cards, fake money, banned porn, hackers... The network is protected from hacking.
TOR BROWSER - https://www.torproject.org/
LINKS TOR - http://deepweblinks.biz/

#4 Guest_Guest_*

Guest_Guest_*
  • Guests

Posted 03 November 2019 - 09:05 PM

I was genuinely itching to fix it some wager some change on some sports matches that are happening right now. I wanted to say you guys be familiar with that I did understand what I ruminate on to be the trounce orientation in the USA.
If you fall short of to pull down in on the action, verify it out-moded: https://mostonlineslots.com/

#5 Guest_Guest_*

Guest_Guest_*
  • Guests

Posted 08 November 2019 - 07:24 AM

xqm play online casino

#6 Guest_Guest_*

Guest_Guest_*
  • Guests

Posted 12 November 2019 - 05:44 AM

Visit http://3dporntgp.net/ : 3d porn free video and even more.

#7 Guest_Guest_*

Guest_Guest_*
  • Guests

Posted 14 November 2019 - 10:17 AM

Sexy pictures each day http://18npureporn.e...xy.com/?america

#8 Guest_Guest_*

Guest_Guest_*
  • Guests

Posted Yesterday, 06:11 PM

I was actually itching to get some wager some money on some sports matches that are episode right now. I wanted to say you guys identify that I did understand what I weigh to be the best locate in the USA.
If you poverty to bring back in on the spirit, scrutinize it out-moded: https://onlinecasinosselection.com/



Reply to this topic



  



Also tagged with one or more of these keywords: #CMDD_KY

0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users