Jump to content


Photo

Charle and Kris (1/3)

#ชาร์ลแอนด์คริส

No replies to this topic

#1 THE E11EVEN ♠ KY

THE E11EVEN ♠ KY

    Administrator

  • Administrators
  • PipPipPip
  • 86 posts

Posted 23 June 2019 - 12:04 PM

SF : Charle and Kris

 

Author : gsnowa

 

Chapter : 01

 

 

แท็ก #ชาร์ลแอนด์คริส

 

 

 

 

 

เธอทำแบบนี้ไม่ได้ ยังไงเอซก็ลูกฉันเหมือนกันนะ

 

(แต่ตอนนี้ฉันเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ในตัวลูกตามกฎหมาย บอกไปตั้งหลายรอบแล้วไง)

 

เสียงของภรรยาที่ดังมาตามสายทำให้ชายหนุ่มวัยสามสิบสี่ปีต้องขมวดคิ้ว ตามด้วยหยิบบุหรี่จากซองออกมาจุดสูบ แม้การพ่นควันสีหม่นเหม็นๆ จะไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นมากนักก็ตาม บางทีเขาอาจควรกลับมาเอาจริงเอาจังกับการเลิกบุหรี่เสียที

 

เหอะ ตลก ยังกับว่าเรื่องนี้ฉันเป็นคนผิด

 

(ช่วยไม่ได้ คุณแพ้คดีเองนี่)

 

ขอโทษนะ เธอมันหน้าด้านจริงๆ เจส

 

(ขอบคุณสำหรับคำชม หวังว่าชีวิตนี้เราจะไม่ต้องพบเจอกันอีก แล้วก็ไม่ต้องห่วงเพราะเอ็ดดี้ดูแลฉันกับลูกได้ดีกว่าคุณแน่นอน)

 

ตอบห้วนก่อนสายจะตัดไปอย่างไม่ไยดี คริส วู เคยคิดว่าชีวิตตัวเองสมบูรณ์แบบที่สุด จนกระทั่งเจสซี ภรรยานางแบบของเขาแอบไปมีสัมพันธ์ลับกับดีไซเนอร์รูปหล่อตระกูลดังอีกคนที่ทำงานด้วยกัน โดยไม่แยแสสามีที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจทำงานเพื่อครอบครัวอยู่ตลอดเวลา

 

ไม่แน่ใจว่าโง่หรือมองโลกในแง่ดีเกินไป หรืออาจจะทั้งสองอย่าง จึงไม่เคยรับรู้เรื่องฉาวโฉ่หลังรันเวย์ของภรรยาคนสวยจนกระทั่งเจ้าตัวประกาศกร้าวขอหย่าขาด อ้างว่าเขาเอาแต่หมกกับงานจนละเลยชีวิตคู่ และไปๆ มาๆ ก็คือหล่อนที่ชนะคดีได้บุตรชายไปครอบครอง วินาทีนั้นเองที่ชายหนุ่มได้รู้ซึ้งว่าโลกทั้งใบถล่มลงต่อหน้าเป็นเช่นไร

 

จากที่เห็นหน้า เคยเล่นกับลูกเกือบทุกวันคงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว เพนท์เฮาส์ใจกลางเกาะฮ่องกงที่เคยอบอุ่นกลายเป็นเงียบเหงา ซ้ำร้ายพ่อแม่ก็เสียชีวิตไปหมด เหลือผู้ร่วมสายเลือดเพียงคนเดียวคือน้องสาวที่แต่งงานมีครอบครัวอยู่ต่างประเทศเท่านั้น

 

เขาสูญเสียทุกอย่างภายในระยะเวลาไม่ถึงปี...แต่ถึงแม้จะเจ็บช้ำเพียงไหนคริสก็เป็นผู้ใหญ่สมอายุพอจะไม่นึกเจ้าคิดเจ้าแค้นภรรยา ได้แต่โทษว่าคงเป็นเวรกรรม หวังว่าสักวันหล่อนจะยอมลดทิฐิให้เขาได้มีสิทธิ์ในตัวบุตรเพียงคนเดียวมากกว่านี้บ้าง หรือแค่ยอมให้พบสักอาทิตย์ละครั้งก็ยังดี

 

ร่างสูงเกือบร้อยเก้าสิบนั่งไขว่ห้างสูบบุหรี่ มองวิวเกาะฮ่องกงในยามค่ำคืนคลอบทเพลงอมตะของเดอะ บีทเทิลส์อยู่เนิ่นนานจนเริ่มรู้สึกเหงา สำหรับชีวิตหนุ่มวัย(เกือบ)กลางคนน่าจะไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้ว

 

 

And when the broken hearted people living in the world agree

 

There will be an answer, let it be...

 

 

เขาเอนศีรษะพิงพนักเบาะพลางหลับตาลง ครุ่นคิดว่าจะใช้ชีวิตในวันข้างหน้าต่อไปอย่างไรให้ผจญความทุกข์น้อยที่สุด ทว่าทุกอย่างก็แตกกระเจิงเสียก่อนจากเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น เบอร์โชว์บนจอเป็นเบอร์ไม่คุ้นเคย ทว่าชายหนุ่มก็หรี่เพลงลงและกดรับเพราะเกรงว่าอาจเป็นงานสำคัญ

 

ฮัลโหล

 

(ไงคริส ยุ่งอยู่หรือเปล่า นี่ฉันเอง)

 

ใครน่ะ

 

(เฮ้ จำไม่ได้จริงดิ)

 

เขาเงียบไปพักหนึ่งก่อนร้องอ๋อ ฌอน?”

 

(ดีมาก ถ้ายังถามว่าใครอีกรอบสาบานว่าฉันจะด่าแกไฟแลบ)

 

ปาร์คชานอีหรือฌอนคือเพื่อนซี้ชาวเกาหลีคนแรกในชีวิตทั้งยังเป็นรูมเมทสมัยเรียนไฮสคูลในนิวยอร์คตลอดสามปี หลังจบคริสเลือกกลับมาเข้ามหาวิทยาลัยในฮ่องกงเพื่อดูแลแม่ที่ป่วยกระเสาะกระแสะในตอนนั้นส่วนฌอนก็ต้องอยู่ที่นั่นต่อกับครอบครัว ซึ่งชายหนุ่มก็ยังพยายามติดต่อกับเพื่อนคนนี้เป็นระยะ เพิ่งมาห่างหายเอาช่วงที่มีลูกมีเต้าเป็นของตนนี่เอง

 

ไม่ได้คุยกันซะนาน นิวยอร์คเป็นยังไงบ้าง

 

(นิวยอร์คอะไรล่ะ ตอนนี้ฉันเพิ่งแลนดิ้งลงแผ่นดินบ้านเกิดแก)

 

อ้าว มาเที่ยวหรอ ทำไมไม่เห็นบอก

 

(ไม่เชิง...เอาเป็นว่ามาเจอกันหน่อยได้ไหม)

 

แน่นอนว่ารีบควบจากัวร์แจ้นไปแทบจะทันทีที่วางสายจากเพื่อน เขากำลังฟุ้งซ่านและกำลังต้องการหาอะไรทำพอดี ทั้งสองนัดพบกันที่บาร์แห่งหนึ่งในย่านการค้าซึ่งคริสเคยพาเจ้าตัวมาเที่ยวอยู่ครั้งสองครั้งเมื่อหลายปีก่อน อยากเห็นเหมือนกันว่าเจ้ารูมเมทจะเปลี่ยนไปขนาดไหน

 

ฌอนยังไม่ปรากฎตัวเมื่อเขาหย่อนก้นลงบนโต๊ะในสุดของร้าน คงจะไม่ชำนาญเส้นทางตามประสาชาวต่างชาติ คริสจึงเลือกสั่งกาแฟดำมาจิบรอไปพลาง ราวสิบนาทีถัดมาเจ้าของร่างสูงโปร่งในชุดโค้ทสีน้ำตาลเข้มจึงเดินตรงเข้ามาหา...เพียงแต่ไม่ได้มาลำพัง ยังมีเด็กหนุ่มผมทองตัวสูงพอๆ กันติดสอยห้อยตามมาด้วย ดวงหน้าอ่อนเยาว์ฉายแววหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดแต่ไกล

 

ไงเพื่อน

 

ทั้งสองกอดทักทายกันพอเป็นพิธี จากนั้นชายวัยสามสิบห้าจึงได้รับรู้ว่าเด็กลูกครึ่งคนนี้คือใคร ชาร์ลนี่ลุงคริสเพื่อนพ่อ ส่วนคริสนี่ชาร์ลหรือชาร์ลี ปาร์ค ลูกชายคนเดียวของฉัน คลับคล้ายคลับคลาว่าแกเคยเจอตอนเขายังเล็กๆ อยู่หรือเปล่านะ จำได้ไหม

 

อืม พอจำได้ โตขึ้นเยอะนี่

 

ใช่ ปีนี้อายุสิบเจ็ดแล้ว

 

ฌอนตอบโดยบุตรชายก็ทำหน้ายุ่งกว่าเดิม เรื่องของเรื่องคือหลังจบไฮสคูลสักพักเขาได้ทำแฟนแหม่มสาวท้อง เจ้าหนูชาร์ลจึงเกิดมาผมบลอนด์ทอง ตาเทาผสานเค้าโครงใบหน้าแบบเอเชียอย่างลงตัวด้วย แม้จะมีบาดแผลประดับบ้างแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความดูดีลดน้อยลง

 

ไอขอไปนั่งหน้าเคาน์เตอร์นะ

 

เดี๋ยวก่อนสิ...เฮ้อ ให้ตายเถอะเจ้าลูกคนนี้

 

ผู้เป็นพ่อถอนหายใจเมื่อเจ้าลูกจอมดื้อแพ่งรั้นจะไปนั่งดื่มคนเดียวหน้าเคาน์เตอร์ให้ได้ สุดท้ายจึงต้องยอมปล่อยไป เพียงเท่านั้นคริสก็เริ่มเดาได้ลางๆ ว่าเด็กชาร์ลอะไรนี่น่าจะแสบสันจริงๆ

 

วัยรุ่นก็แบบนี้แหละน่า ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ

 

ไม่ใช่แค่เรื่องวัยหรอก เป็นเพราะฉันตามใจลูกเกินไปด้วยต่างหากมันถึงได้กลายเป็นเด็กดื้อแพ่งแบบนี้ฌอนว่าอย่างปลงตกขณะยกแก้วขึ้นจิบ ขอเข้าเรื่องไม่อ้อมคอมเลยแล้วกันนะคริส รู้ว่าช่วงนี้แกกำลังมีปัญหาเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้จะหันไปพึ่งใครแล้วจริงๆ แกคือคนเดียวที่ฉันไว้ใจที่สุด

 

ว่ามาเถอะ

 

คืองี้นะ ฉันกำลังมีปัญหาเรื่องการเงินนิดหน่อย แต่ไม่ต้องห่วงฉันไม่ยืมเงินหรอก ฉันแน่ใจว่าจะทำให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิมได้ เพียงแต่มันคงต้องใช้เวลาสิ่งที่ได้ยินทำเอาคริสงุนงงเล็กน้อย

 

ถ้าไม่ได้มายืมเงินแล้วแกจะขอความช่วยเหลืออะไร

 

สิ่งที่ฉันต้องไปจัดการมันค่อนข้างเป็นงานช้าง แล้วสถานะตอนนี้คือต้องระหกระเหินไปอีกหลายที่ไม่รู้ทุกอย่างจะจบสิ้นเมื่อไหร่ ลำพังตัวฉันกับเชอร์ริลไม่เท่าไหร่หรอกแต่ชาร์ลน่ะสิ ฉันให้ลูกหยุดเรียนกลางคันไม่ได้แต่จะให้ไปตะลอนๆ ด้วยก็ไม่ได้เหมือนกัน

 

“...”

 

เพราะงั้น...ขอฝากชาร์ลไว้กับแกได้ไหม

 

ร่างสูงนิ่งอึ้งไปพักใหญ่ พลางเสสายตามองเจ้าเด็กหัวร้อนที่นั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์อย่างขยาด คิดว่าหากฌอนยืมเงินเขายังจะรู้สึกสบายใจกว่านี้เสียอีก

 

เดี๋ยวๆ จะให้เจ้าเด็กนั่นมาอยู่ฮ่องกงกับฉันเนี่ยนะ ไม่ไหวมั้ง

 

ถ้าหมายถึงเรื่องภาษาไม่ต้องห่วง ฉันส่งชาร์ลเรียนภาษาจีนตั้งแต่เล็ก เด็กนั่นฟังพูดอ่านเขียนคล่องทั้งอังกฤษ จีน เกาหลี แต่จะเตะโด่งมันเข้าโรงเรียนไหนฉันยกให้อยู่ในดุลยพินิจของแกเพราะฉันก็ไม่ค่อยรู้จักโรงเรียนที่นี่ ส่วนค่าเลี้ยงดูจะพยายามส่งมาทุกเดือนตามกำลังที่ทำได้แล้วกัน

 

คือฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องภาษา...

 

คริส ฉันเข้าใจว่ามันกะทันหันและอาจทำให้แกลำบากแต่ขอร้องล่ะ ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาฉันไม่เคยขอร้องอะไรแก

 

เลย แต่ครั้งนี้ขอทีเถอะ ไม่รู้จะหันไปพึ่งใครจริงๆ

 

แทบยกมือไหว้ท่วมหัวแบบนี้คนตั้งใจจะปฏิเสธเลยใจอ่อนยวบยาบ เขารู้ดีว่าฌอนเพิ่งสูญเสียบิดามารดาไปเช่นกัน และเจ้าตัวยังเป็นคนเพื่อนน้อยเหมือนกับเขา นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้ขาดที่พึ่ง คริสเองก็รู้ตัวว่าชีวิตนี้เขาคงไม่สนิทใจกับใครมากไปกว่าอีกฝ่ายแล้ว

 

เอาเถอะ...เลี้ยงเด็กเล็กก็เคยเลี้ยงมาตั้งหลายปี กับอีแค่รับเด็กโตมาอยู่ในปกครองอีกสักคนจะเป็นไร อีกอย่างเพื่อนเขาเป็นคนเก่ง ปัญหาที่ว่าไม่กี่เดือนคงแก้เสร็จ

 

ถ้างั้นก็โอเค แต่ไม่รู้นะว่าเด็กมันจะอยากอยู่กับฉันหรือเปล่า

 

ไม่อยากก็ต้องอยาก ฉันอนุญาตให้แกอบรมสั่งสอนชาร์ลได้ตามสบาย คิดซะว่าเป็นลูกชายอีกคนแล้วกัน

 

 

 


 

 


 

 


 

 

ฌอนขึ้นเครื่องกลับตอนตีห้าวันนั้นทันที ทิ้งให้บุตรชายคนเดียวเผชิญโลกใบใหม่ต่อไป

 

อาหารเช้ามื้อแรกในฮ่องกงของชาร์ลี ปาร์คคือข้าวหมูแดงหมักซอสสูตรพิเศษที่ ‘ลุงเพื่อนพ่อ’ ลงทุนเข้าครัวทำให้กินด้วยตนเอง ถึงกระนั้นคำขอบคุณสักคำก็ไม่หลุดจากริมฝีปากแดงก่ำนั่นสักนิด แถมยังเอาแต่ทำหน้าเหม็นเบื่อตลอดเวลาอีกต่างหาก ทว่าคริสก็เป็นผู้ใหญ่เจ้าทิฐิเกินกว่าจะชวนคุยก่อน ทั่วทั้งเพนท์เฮาส์จึงมีเพียงเสียงเพลงคลาสสิคคลอเบาๆ

 

เปิดเพลงอะไรชวนง่วงชะมัดยาด

 

นั่นแหละ นั่นแหละคือประโยคแรกที่ชาร์ลพูดกับเขาอย่างเป็นทางการ

 

โชแปงน็อคเทิร์น โอพุสเก้า เบอร์สอง

 

ก็เพราะดีแต่ไม่ชอบ ฟังเพลงคลาสสิคแล้วง่วง

 

คริสได้แต่พรูลมหายใจ เด็กบ้าอะไรไม่ขอบคุณที่ทำกับข้าวให้แล้วยังมาเรื่องมากกับอีแค่เพลง แต่ถึงกระนั้นก็ยอมเดินไปกดเปลี่ยนด้วยหวังว่าเจ้าตัวจะเลิกบ่นสักที

 

แล้วนี่เพลงอะไร ทำไมฟังดูเก่าพิกล

 

เดอะ บีทเทิลส์ เธอคงเกิดไม่ทัน

 

ก็ไม่ทันน่ะสิ ฟังแต่ละอย่างสมเป็นตาแก่

 

คำพูดยียวนกวนประสาททำเอาเริ่มรู้สึกปรี๊ดแตกขึ้นมา นับว่าชาร์ลี ปาร์คเก่งไม่น้อยเลย เพราะปกติแล้วคริสเป็นมนุษย์ใจเย็นมากถึงมากที่สุด

 

แล้วต้องแบบไหนถึงจะถูกใจเธอ

 

เทย์เลอร์ สวิฟต์ มารูนไฟฟ์ จัสตินบีเบอร์ อเดล แบล็คพิงค์ อะไรทำนองนี้ไง

 

ชื่ออื่นน่ะเคยได้ยิน แต่อะไรคือแบล็คพิงค์ขมวดคิ้วถามด้วยความใสซื่อราวกับเด็กสามขวบ ชาร์ลทำหน้าตกใจเหมือนไม่เชื่อว่ามีคนไม่รู้จักแบล็คพิงค์อยู่บนโลกนี้ด้วย

 

วู้ ตาแก่นี่มันตาแก่จริงๆ

 

ฉันเพิ่งอายุสามสิบสี่

 

นั่นแหละ เกิดก่อนไอตั้งสิบเจ็ดปีไม่แก่รึไง

 

ฉันมีงานต้องทำเยอะแยะ ไม่มีเวลามาต่อล้อต่อเถียงกับเด็กอมมืออย่างเธอเขาชี้นิ้วสั่งอย่างไม่สบอารมณ์ อีกอย่าง ในเมื่อรู้ว่าฉันแก่ก็น่าจะรู้ด้วยว่าควรใช้วาจาแบบไหนในการพูดกับผู้ใหญ่

 

Talk too much.(พูดมาก)

 

พูดจบถึงเพิ่งได้ฤกษ์พุ้ยข้าวเข้าปาก คริสเห็นดังนั้นเลยตั้งใจจะหมุนตัวเดินเข้าห้องทำงานไปจัดการเคลียร์ภาระที่คั่งค้างให้เรียบร้อย ทว่าเสียงดังเพล้งก็ทำให้ร่างสูงใหญ่ต้องชะงักเสียก่อน ภาพตรงหน้าทำให้เขาถึงกับต้องถลึงตาด้วยความไม่เชื่อ

 

Ew, That's disgusting.(อี๋ น่าขยะแขยง)

 

ชาร์ลี ปาร์ค...เจ้าเด็กปีศาจ!!!!!!!!!!

 

ไม่รู้จะบรรยายโทสะทั้งหมดออกมาเป็นภาษาพูดอย่างไรเมื่อเห็นมือเรียวขาวปัดจานข้าวหมูผัดซอสตกแตกต่อหน้า เศษจานกับอาหารที่พร่องเพียงเล็กน้อยกระจายทั่วพื้น ส่วนเจ้าตัวต้นเหตุก็ทำทองไม่รู้ร้อนราวกับว่าสิ่งที่ทำลงไปเป็นแค่เรื่องเล็ก

 

เก็บเดี๋ยวนี้

 

What?”

 

เก็บกวาดสิ่งที่เธอทำ!

 

Why?”

 

พูดออกมาได้หน้าตาเฉย คริสชักสงสัยแล้วว่าเพื่อนตัวดีของเขามันเลี้ยงลูกยังไง ชายหนุ่มวัยสามสิบสี่โมโหจนสั่นเทิ้มไปทั้งตัวและรีบพุ่งเข้ากระชากแขนเจ้าเด็กฝรั่งทันที

 

เก็บให้หมดเดี๋ยวนี้!!!

 

No! รวยก็เรียกเมดมาสิ!” ชาร์ลโต้ แต่นั่นกลับยิ่งเป็นการจุดประกายให้อีกฝ่ายโกรธหนักกว่าเดิมหลายเท่าตัว เขายกมือข้างหนึ่งเสยผมที่เปียกชื้นเพื่อสงบสติอารมณ์ก่อนหันไปประจัญหน้าหนุ่มน้อยเจ้าของดวงตากลมโตสีขี้เถ้า

 

ตอนเด็กก็ออกจะน่ารักน่าเอ็นดู แต่อย่างว่าแหละนะ ครั้งแรกที่เขาพบชาร์ลเจ้าตัวยังไม่ทันพูดชัดด้วยซ้ำ โตมาถึงหน้าตาจะยังน่าเอ็นดูอยู่ก็จริงแต่นิสัยนี่สวนทางราวฟ้าเหว

 

ฟังเอาไว้นะชาร์ลี ปาร์ค

 

“...”

 

หนึ่ง ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ สอง ตอนนี้ฉันมีสถานะเป็นผู้ปกครองเธอแทนพ่อแท้ๆ ชั่วคราว และสาม ฉันไม่เหมือนพ่อเธอที่จะตามใจทุกอย่าง เพราะฉะนั้นฉันสั่งอะไรก็ต้องทำ ห้ามอิดออด ห้ามบิดพลิ้ว ถ้าข้องใจย้อนกลับไปดูข้อแรกใหม่ โอเคไหม

 

ยูไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่งกับไอ

 

ชิท...ทำไมยังพูดไม่รู้เรื่องอีกวะ โตเป็นควายแล้วแท้ๆ!

 

ว่าไงนะ ด่าใคร?!

 

คราวนี้เป็นชาร์ลบ้างที่หน้าแดงด้วยความโกรธจัด มารดาของเขามีปัญหาเกี่ยวกับมดลูกทำให้มีบุตรได้เพียงคนเดียวซึ่งนั่นคือเขาเด็กหนุ่มจึงกลายเป็นไข่ในหินของบ้านมาตั้งแต่เกิด อยากได้อะไรต้องได้ ไม่เคยโดนใครขัดใจ ไม่เคยโดนดุ และไม่เคยโดนออกคำสั่งแบบที่ลุงเพื่อนพ่อทำในตอนนี้มาก่อน

 

ก็ด่าเธอน่ะสิ อายุไม่ใช่น้อยแล้วแต่ดันเอาแต่ทำตัวเหมือนสามขวบ นรกแตก

 

คริส!!!!

 

อย่ามาขึ้นเสียงกับฉัน!” เอ็ดเสียงแข็งจนชาร์ลชะงักบ้าง จะพูดเป็นครั้งสุดท้ายนะ จัดการเก็บกวาดทุกอย่างให้เรียบร้อยเดี๋ยวนี้ ถ้ายังดื้อไม่ยอมทำตามอีกได้เห็นดีกันแน่

 

ชาร์ลเม้มริมฝีปาก กำหมัดทั้งสองข้างแน่น....ขนาดครอบครัวแท้ๆ ของเขายังไม่เคยดุด่าหนักแบบนี้เลย พ่อนะพ่อฝากกับใครไม่ฝากต้องเป็นตาลุงน่าเบื่อคนนี้ด้วย คอยดูเถอะสบโอกาสเมื่อไหร่จะสำแดงความเหลวแหลกให้ถึงที่สุด เอาให้ลุงบ้านี่เส้นเลือดในสมองแตกไปเลยคอยดู!

 

 

 


 

 


 

 


 

 

สามวันถัดจากนั้น ชาร์ลถูกส่งเข้าโรงเรียนไฮสคูลแห่งหนึ่งในฮ่องกงไม่ไกลจากเพนท์เฮาส์ที่พักอาศัยนัก แล้วคริสก็ได้รับรู้ถึงคำว่านรกแตกยิ่งกว่าหลังจากเจ้าตัวเข้าไปเรียนได้เพียงสองสัปดาห์ โดยครูที่ปรึกษาถึงกับโทรศัพท์มาพูดคุยเป็นการส่วนตัว

 

(ชาร์ลเป็นเด็กหัวดีนะคะ แต่พฤติกรรมของเขาค่อนข้างจะแย่มากๆ ทั้ง ชกต่อย ชู้สาว สูบบุหรี่ หนีเรียน รีดไถรุ่นน้อง ทุกอย่างที่ว่ามานี่เกิดขึ้นภายในระยะเวลาแค่สองสัปดาห์นับแต่เขาเข้ามา ดิฉันเลยอยากขอความร่วมมือจากผู้ปกครองสักนิดหนึ่ง)

 

เดี๋ยวนี้ครับ เมื่อกี้ครูบอกว่ามีชู้สาวด้วยหรอ?”

 

(ค่ะ แบบว่าชาร์ลแสดงอากัปกิริยาไม่เหมาะสมกับนักเรียนหญิงรุ่นพี่คนหนึ่งในห้องวิทยาศาสตร์แล้วมีอาจารย์อาวุโสท่านหนึ่งไปพบเข้า แกตกใจแทบเป็นลม แถมไม่ใช่ครั้งเดียวด้วย)

 

โอ้พระเจ้า...ฌอน แกเอาซาตานมาฝากฉันเลี้ยงรึไงกัน!

 

(ถ้าเกิดยังเป็นอย่างนี้เรื่อยๆ อาจมีสิทธิ์ถูกพักการเรียนหรือถูกไล่ออกได้ เพราะตอนนี้ก็โดนทัณฑ์บนไปหลายรอบมากแล้ว ดิฉันเป็นห่วงน่ะค่ะ)

 

โอเคครับ แล้วยังไงผมจะอบรมสั่งสอนชาร์ลให้เข้มงวดกว่านี้เอง ขอบคุณมากครับครู

 

ชายหนุ่มกดวางสายอย่างหงุดหงิด ไม่ทันไรก็มีสายเข้าจากลูกน้องคนสนิทเด้งขึ้นต่อทันที

 

ว่าไงอี้ชิง ได้เรื่องไหม

 

(พบแล้วครับ มาขลุกอยู่คาสิโนของแจ็คกี้ หลิน ให้ผมพากลับไปเลยไหม)

 

ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันไปจัดการเอง พวกนายคอยจับตาดูเด็กนั่นเอาไว้แล้วกัน

 

เนื่องจากปาเข้าไปสามทุ่มแล้วชาร์ลยังกลับไม่ถึงบ้านและติดต่อไม่ได้ คริสจึงสั่งให้บรรดาลูกน้องพากันกระจายกำลังออกตามหาเจ้าเด็กตัวป่วนตามสถานที่ๆ คาดว่าเจ้าตัวน่าจะไป แล้วเซนส์ของเขาก็ไม่พลาด ให้ตายเถอะ เด็กอายุสิบเจ็ดเข้าไปทำอะไรในคาสิโนกัน!

 

เพียงครึ่งชั่วโมงจากัวร์คันงามก็แล่นไปถึงคาสิโนใจกลางเมือง ชาร์ลี ปาร์คคงไม่รู้ว่างานของเขาคือธุรกิจค้าสุราและอาวุธซึ่งมักต้องเข้าไปเอี่ยวกับความบันเทิงใต้ดินเหล่านี้อย่างเสียไม่ได้ และเจ้าของคาสิโนอย่างแจ็คกี้ หลินก็บังเอิญเป็นหนึ่งในลูกค้าเจ้าประจำพอดี

 

เด็กเปรตนั่นอยู่ไหนรีบเอ่ยถามเสียงเข้มเมื่อเห็นลูกน้องสี่ห้าคนที่ออกมารอรับ อี้ชิงมีสีหน้าลำบากใจขณะบุ้ยใบ้เข้าไปด้านใน

 

เอ่อ เหมือนว่าเขาจะกำลังมีเรื่องครับนาย

 

มีเรื่อง?”

 

พวกผมยังไม่แน่ใจว่าเรื่องอะไรแต่...

 

ผลุนผลันเข้าไปโดยไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบ กวาดสายตาเพียงรอบเดียวก็พบว่าเด็กฝรั่งอยู่ตรงไหน ปัญหาคือเจ้าตัวกำลังถูกกระชากคอเสื้อโดยใครบางคนที่ตัวใหญ่โตราวกับยักษ์ปักหลั่น ด้านชาร์ลแม้จะหวาดหวั่นอยู่บ้างแต่ทิฐิส่วนตัวก็ทำให้สีหน้ายังคงความอวดดีเอาไว้อย่างชัดเจน

 

มึงเล่นเสียก็ต้องจ่ายให้กู เอาเงินมา!!!

 

ไม่มี

 

เอาเงินมา

 

ก็บอกว่าไม่มี!

 

ไม่มีก็ไม่ต้องเสือกเข้ามาเล่นสิโว้ยไอ้เด็กห่า!!

 

ผัวะ!!!!!!

 

เด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดถูกซัดอย่างแรงจนกระเด็นไปนอนบนโต๊ะไพ่ ชาร์ลพยายามข่มความเจ็บเอาไว้แล้วพยายามจะสวนคืนทว่าอีกฝ่ายกลับได้เปรียบเรื่องพละกำลังมากกว่ามหาศาล เลยกลายว่าถูกถองซ้ำตามด้วยหมัดอีกสองสามชุด เลือดสดๆ ทะลักออกจากริมฝีปากทันที

 

พลั่ก!!! พลั่ก!!!!!

 

อ่อก!

 

ถ้าไม่มีเงินมึงก็ตายเป็นผีเฝ้าที่นี่ไปแล้วกัน!

 

แม่งแรงควายชะมัดเกิดมาเพิ่งเคยเจอคนหมัดหนักแบบนี้

 

หยุดก่อน!!!!

 

วินาทีที่ตาเริ่มปรือพร้อมดาวลอยวิบวับเหนือหัว ร่างโปร่งก็ได้ยินเสียงคุ้นหูดังขึ้นพร้อมกับไอ้ยักษ์ที่หยุดการกระทำลงอย่างฉับพลัน เป็นคริสนั่นเองที่ปราดเข้ามาห้ามศึกก่อนชาร์ลี ปาร์คจะเหลือแค่ชื่อ พอชายตัวโตเห็นว่าเป็นใครจึงยอมหยุดโดยดี

 

ท...ท่าน?”

 

ขอโทษนะ เด็กนั่นติดหนี้พนันทั้งหมดเท่าไหร่ฉันจะใช้ให้เอง เขาเป็นคนของฉัน

 

ชาร์ลกำลังบาดเจ็บหนักจึงไม่มีสติพอจับใจความได้ว่าคริสพูดอะไรกับอีกฝ่ายบ้าง รู้ตัวอีกทีก็ถูกคนกลุ่มหนึ่งลากออกจากคาสิโนขึ้นรถไปโรงพยาบาล พักฟื้นสักครู่ก็ตื่นมาอีกครั้งพร้อมอาการปวดระบมทั่วทั้งตัวโดยเฉพาะใบหน้าที่มีรอยช้ำหลายจุด ส่วนผู้ช่วยชีวิตก็กำลังนั่งไขว่ห้างกอดอกรอคิดบัญชีอยู่ตรงโซฟามุมห้อง บอกเลยหากเขาไม่ใจดีพอป่านนี้ชาร์ลคงได้เป็นผีเฝ้าคาสิโนไปแล้วจริงๆ

 

ใครอนุญาตให้เธอไปนั่งเล่นการพนัน

 

ไอจะไปทำอะไรก็เรื่องของไอ...

 

ยังไม่สำนึกอีกเรอะ!!!” คริสลุกพรวดตะคอกเสียงลั่น ถามหน่อยถ้าวันนี้ไม่ได้ฉันช่วยเอาไว้ เธอจะหาเงินที่ไหนไปใช้หนี้พนันหมอนั่น

 

แล้วใครขอให้มาช่วยล่ะ

 

พระเจ้า ตอบด้วยท่าทางยียวนแบบนี้คืออะไร เขาปวดประสาทจะบ้าตายอยู่แล้ว

 

ชาร์ลี ปาร์ค เธอมันเด็กนรกส่งมาเกิดชัดๆ

 

คริสชอบหยาบคายกับไออยู่เรื่อย คอยดูไอจะฟ้องมัมกับแด๊ด

 

ฉันก็มีเรื่องไปฟ้องพ่อแม่เธอเป็นกระบุงเหมือนกัน

 

หึ มัมกับแด๊ดไม่ดุไอหรอก ทุกคนรักไอ

 

พอถึงตอนนี้คริสจึงเริ่มเข้าใจว่าเพราะเหตุใดชาร์ลถึงมีพฤติกรรมเอาแต่ใจตัวเองอย่างร้ายกาจเหมือน มัลฟอยในเรื่องแฮร์รี่พอตเตอร์ เห็นทีถ้าทุกอย่างเรียบร้อยเมื่อไหร่เขาคงต้องพาเพื่อนกับภริยาสาวแหม่มไปเข้าคอร์สรักลูกให้ถูกทางเสียบ้าง

 

แต่ฉันจะดุ และดุมากด้วย เพราะฉันไม่ใช่มัมกับแด๊ดของเธอ

 

ชิ

 

วันนี้ครูที่โรงเรียนโทรมาแจ้งว่าถ้ายังไม่ทำตัวดีให้ดีกว่านี้มีสิทธิ์ถูกไล่ออกได้ เพราะฉะนั้นฉันขอสั่งให้เธอลด ละ เลิกพฤติกรรมฉาวโฉ่พวกนั้นให้หมดโดยเฉพาะเรื่องชู้สาว

 

แองเจล่าอ่ะนะ เปล่าทำไรสักหน่อย เขาเข้ามารุ่มร่ามกับไอเองต่างหาก

 

คิดหรอว่าฉันจะเชื่อ

 

ไม่ได้ขอให้เชื่อนี่ตาแก่

 

รู้มั้ย ตอนนี้ฉันแม่งโคตรอยากเอาดัมเบลตีปากเธอสักทีสองที

 

 

 


 

 


 

 


 

 

 

TBC.

 

 

เรื่องที่ 3 ของโปรเจคมาแล้วค่ะ

 

อย่าลืมคอมเม้นหรือสกรีมในแท็กกันด้วยน้าาา

 

ขอบคุณค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 





Reply to this topic



  



Also tagged with one or more of these keywords: #ชาร์ลแอนด์คริส

0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users